PrOtest

من به عنوان بی شمار دلتنگی ها نیندیشیده ام.

zodiac1989 — Mon, 21 May 2012 14:35:00 GMT

تو که عین و گاف خیالت هم ...

چاره ای نیست.

به همین آمد و رفتن های گاه و بی گاه و

همین نبودن های خوشگذران قانعم

تا روز و شب ِ این خستگی

به بن بست ِ دنیا برخورد کند.

zodiac1989 — Mon, 07 May 2012 15:35:00 GMT

19 اردیبهشت ، روز معلم ، گرامی باد.

زیرزمین متروک مسکونی

zodiac1989 — Thu, 19 Apr 2012 20:16:00 GMT

توی دنیایی که معجزه رخ نمیده باید منتظر فاجعه بود.

واگویه های یک مجرد در باب سعادت

zodiac1989 — Sat, 07 Apr 2012 10:28:00 GMT

بعد از ازدواج هیچ اتفاق خاصی، هیچ معجزه و شق القمری تو وضعیت زندگی رخ نمیده.

تنها و تنها می تونی انتخاب کنی که بعدش با کسی زندگی کنی که دوستش داری یا با کسی جز این.
تنها سعادتی که میتونی باهاش بدست بیاری، زندگی با کسی یه که بهش عشق می ورزی. جز این نباید هیچ انتظار دیگه ای ازش داشت.

هیچ سعادت و خوشبختی ِ دیگه ای توش وجود نداره. دنباش نگرد.

خلاصه ی آنچه که در هجدهم هر ماه بر من نازل می شود...

zodiac1989 — Thu, 08 Mar 2012 00:17:00 GMT

دوستت دارم...

مثل نسیم که موهای لَ خت را .

مثل کتاب کاهی ِ توی کتابخانه که پاک شدن غبارش را .

به گستره ی بادهای موسمی

وقتی

از جنوب جهان می گذرد.

برای روزهای نیامده...

zodiac1989 — Mon, 06 Feb 2012 15:28:00 GMT

دیدی

دیدی آخرش از بنفشه به بام سقوط کردمُ تو باز هم نگفتی

راز این نگرانی های پشت پرده چیست!؟

نگفتی

چرا آخرین سوغاتت را پرت کردی رو به خیابان منتهی به بوی بارانُ ، آغشته به نرمه های بخار ِ صبح ِ پیش از طلوع.

تو تنها از روشنای شفق ،

حنای موی مرطوب ،

هوای استنشاق و حوصله ی اندک بارانی ِ برگ های پاییزی حرف زدی.

اندکی هم بیا پشت همین میز ِ حالا مسلح به چای و نان و کَره ی صبحگاهی ِ اهالی ِ همین حوالی ....

با همان هلال ِ سفید که قایمش کرده ای زیر سیب ِ مردمک چشمهایت خیره ام شو.

خیره شو و لیوان چایت را روبروی کسی که مورد اصابت عشقت قرار گرفته نوش جان کن.

یه حرفای مهمی بود که... الان دیگه یادم نیست

zodiac1989 — Mon, 09 Jan 2012 20:58:00 GMT

من گروه کیوسک را دوست دارم. شاید در نگاه اول این چند کلمه در توصیف علاقه ی من به این گروه ، کمی مضحک یا سطح پایین به نظر بیآید ولی این دوست داشتن آنقدر عمیق است (شده) که تنها با جمله های ساده توان بروز دارد. آهنگ "فیسبوک" اولین آهنگی نبود که آن همه به دل نشست و شاید کم نبودند آنهایی که آن را مدرن ترین عاشقانه ی چند سال اخیر موسیقی فارسی* نامیدند. آهنگ "ترانه" از آلبوم آدم معمولی اولین آهنگی بود که مدت ها با روح و تنم عجین شد و آغاز و پایان گریه های زیرپتویی من بوده. آهنگ "چرخش ِ پوچ" و "اونور دریا" از آلبوم "سه تقطیره" آرامبخش من در روزهایی بودند که بیشترین شکنندگی را داشته و با کوچکترین تلنگری نابود می شدم. آخ! علی کوچیکه..

آلبوم جدید این گروه با نام "نتیجه ی مذاکرات" در دسامبر 2011 منتشر شده. هر چند این آلبوم در مجموع به خوبی آلبوم های پیشین نیست اما آهنگی دارد بس شنیدنی به نام Always a Failure With You (با تو شکست ِ همیشه) که اسم آلبوم نیز از متن همین ترانه گرفته شده. این ترانه یک هشدار بزرگ در بطن خود دارد. یک هشدار به تمامی ِ... .

نگذاریم به آن طرف ها میل کند....

من این آهنگ را با دو لینک زیر قرار می دهم. دانلودش نکنید تا وقتی تصمیم نگرفته اید به آن گوش دهید!

لینک اول

لینک دوم

* : موسیقی فارسی نامی ست که من به تمام موسیقی های vocal با متن زبان فارسی داده ام. اگر اشتباه است ببخشایید.

پی نوشت: عنوان از متن همین ترانه.

در کش و قوس امتحانات

zodiac1989 — Sat, 07 Jan 2012 20:14:00 GMT

عرض سلام و خسته نباشید کمتر از طول سلام و خسته نباشید است.

کلیشه ی تاریخ : تلخ و شیرین

zodiac1989 — Fri, 30 Dec 2011 18:04:00 GMT

سکس یه انتقامه ؛ انتقام از کسی که همیشه در آرزوی س.کس کردن با او ، از راه دور خ.ی.س (ر.ا.س.ت) کردیم ، ولی هیچ وقت نشد و نخواهد شد.

دوشنبه ، بیست و هشت آذر

zodiac1989 — Sun, 18 Dec 2011 11:39:00 GMT

ایگنازیو سیلونه (اینیاتسیو سیلونه) نویسنده ایتالیایی کتابی دارد با نام مکتب دیکتاتورها. کتاب داستان دو جوجه دیکتاتوری دوست ِ سوسول امریکایی را روایت می کند که برای فراگیری برپایی دیکتاتوری در امریکا به اروپا که تجربه ی فراوانی در حکومت های دیکتاتوری دارد سفر می کنند و در آنجا با یک تبعیدی منزوی با نام تومازو که سابقه طولانی در مبارزات ضد دیکتاتوری دارد به صحبت می نشینند. تومازو نکات بسیار مهمی را بازگویی می کند هرچند گاهی به نظرش می رسد که دارد به استادش جمع و تفریق یاد می دهد!

توضیح بیشتری درباره این کتاب نمی دهم. خواندنی ست. این هم جمله ای ست از زبان تومازوی ملقب به کلبی :

به نظر می رسد که تنها یک انگیزه هیتلر و موسولینی را وا می داشته که در بعضی فرصت های مناسب ، به نحوی در مبارزه ی کارگران با کار فرمایان شرکت کنند. و آن انگیزه این بوده است : ایجاد بی نظمی ، دامن زدن به بی نظمی ، مزمن کردن بی نظمی. چرا که فقط یک دوره ی بی نظمی طولانی می تواند استقرار دیکتاتوری را توجیه کند. بی نظمی مداوم زندگی اقتصادی و اجتماعی را فلج می سازد. رابطه با خارج را مشکل می کند ، به فقر دامن می زند ، نهادهای اجتماعی را به نحو جبران ناپذیری بی اعتبار می کند ، هر طرح و برنامه ای را غیر قابل اجرا جلوه می دهد و وضعی به وجود می اورد که دیکتاتوری تنها راه نجات به نظر برسد. شرایط روانی ناشی از بی نظمی دائمی موجب می شود که فرد معمولی کاسه ی صبرش لبریز شود و هر نوع ملاحظه ای را کنار بگذارد و به هر اشنا و ناشناسی بگوید : هر کس بیاید مهم نیست ، حتی اگر خود شیطان باشد ، همین قدر کافی است که بتواند با جدیت حکومت کند و به این آشفتگی سر و سامانی بدهد. بی نظمی برای فاشیسم مثل آب برای ماهی است.

(تاکید ها از خودم).